คนมองหนัง โน้ตสั้นๆ ถึง “น้อง.พี่.ที่รัก” 1 Jun 20181 Jun 2018 หนึ่ง ฉากรำลึกซีรีส์กำลังภายในเรื่อง “กระบี่ไร้เทียมทาน” คือ ซีนที่ถูกจดจำได้มากที่สุดซีนหนึ่งของหนังไทยเรื่อง “แฟนฉัน” ผลงานเปิดตัวสร้างชื่อของ “จีทีเอช/จีดีเอช” ขณะนั่งดูสายสัมพันธ์ระหองระแหงระหว่าง “พี่ขอย” กับ “น้องเจน” ใน “น้อง.พี่.ที่รัก” ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของ “วิทยา ทองอยู่ยง” (หนึ่งในผู้กำกับฯ “แฟนฉัน”) ผมดันย้อนนึกไปถึงฉากสำคัญฉากหนึ่งใน “ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า” ซีรีส์ภาคต่อของ “กระบี่ไร้เทียมทาน” ขึ้นมา https://youtu.be/xKNTShemd_Y?t=14m28s นั่นคือฉากที่ “ฮุ้นปวยเอี๊ยง” ตัวละครซึ่งน่าจะเป็นพระเอก ถูกบรรดามารจากพรรคบัวขาวรุมฆ่าตายอย่างอนาถ ภายหลังเขาเพิ่งตระหนักว่า…
คนมองหนัง “ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ” คนทำหนังญี่ปุ่นรายล่าสุด ผู้คว้า “ปาล์มทองคำ” 31 May 201831 May 2018 หมายเหตุ ปรับปรุงแก้ไขจากบทความในมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 25-31 พฤษภาคม 2561 ซึ่งมีจุดผิดพลาดตรงข้อมูลสถิติเรื่องแวดวงภาพยนตร์ญี่ปุ่นกับรางวัลปาล์มทองคำ “ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ” วัย 55 ปี เพิ่งพาหนังใหม่ของตนเองเรื่อง “Shoplifters” คว้า “ปาล์มทองคำ” อันเป็นรางวัลสูงสุดของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ครั้งที่ 71 นี่คือครั้งที่ 7 ซึ่งหนังของเขาได้รับคัดเลือกให้ร่วมฉายในเทศกาลเมืองคานส์ โดยเป็นการเข้าประกวดสายหลักเสีย 5 เรื่อง (โคเรเอดะได้เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำหนแรกจากหนังเรื่อง “Distance” เมื่อปี 2001) ผู้กำกับฯ แนวหน้าจากญี่ปุ่น…
คนมองหนัง… เมื่อ “เทศกาลเมืองคานส์” ไม่ใช่ “เทศกาลภาพยนตร์” (สำหรับทุกคน) 20 May 201820 May 2018 https://www.youtube.com/watch?v=3zJ3_JZnH_Q ปิดฉากลงไปแล้วสำหรับเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ประจำปี 2018 พร้อมกับการก้าวขึ้นคว้ารางวัลปาล์มทองคำของ “ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ” (ผู้กำกับชาวญี่ปุ่น ที่ผลงานของเขาได้เข้ามาฉายในเมืองไทยโดยต่อเนื่อง) จากหนังเรื่องล่าสุดอย่าง “Shoplifters” อย่างไรก็ตาม เราอยากจะพาคอหนังไปสัมผัสกับมุมมองเชิงวิพากษ์ที่มีต่อเทศกาลหนังเมืองคานส์กันบ้าง เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา “ดินา ยอร์ดาโนวา” ศาสตราจารย์ด้านภาพยนตร์โลกและวัฒนธรรมสร้างสรรค์ แห่งมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ส ได้เขียนบทความหัวข้อ Cannes is not a film festival – it’s a club for insiders…
คนมองหนัง ข้อสังเกตส่งท้าย “บุพเพสันนิวาส”: “ประวัติศาสตร์จะต้องซ้ำ ประวัติศาสตร์จะไม่เปลี่ยน” 12 Apr 201813 Apr 2018 ของแถม บทกวี "Thirties People (เชื้อไขของการะเกด)" โดย ไม้หนึ่ง ก. กุนที มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน 2544 กริชเล่มเก่าแม้ถูกขโมยขาย ตั้งแต่ครั้งพระนารายณ์หลงฝรั่ง แม้ชุดเกราะโคตรเทียดกร่อนผุพัง ก็ยังเหลืออีโต้ กูตีเอง บรรพชนกูช่างมองการณ์ไกล เห็นด้วยหัวใจอันตรงเผง อันความซื่อด้วยนิสัยในนักเลง คนปลิ้นปล้อนคงข่มเหงเข้าสักวัน โคตรกูจึงไล่แทงพวกมันก่อน ไม่โอนอ่อนในลิ้นทูตผกผัน ควบม้าเทศควงกริชเข้าประจัน มึงสวนยิงยังแน่วฟันจนบรรลัย กูกำเนิดเกิดมาสามสิบแล้ว โคตรเหง้าแก้วไม่รู้ป่นอยู่ป่าไหน ขออัญเชิญพลังงานวิญญาณใจ…
คนมองหนัง โน้ตสั้นๆ ถึง “ฉากและชีวิต” อีกเฉดสีของหนังชนบทไทยร่วมสมัย 28 Mar 201828 Mar 2018 หนึ่ง จะว่าไปแล้ว "ฉากและชีวิต" มีความคล้ายคลึงกับ "Die Tomorrow" ของ "นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์" อยู่ไม่น้อย ทั้งสองเรื่องนำเสนอ "ห้วงขณะสั้นๆ" ในส่วนเสี้ยวชีวิตของตัวละครหลายคนหลากกลุ่มเหมือนๆ กัน ผิดแต่เพียงว่าขณะที่ "Die Tomorrow" พูดถึงประเด็น "ความตาย" อันเกี่ยวพันกับตัวละครที่ส่วนใหญ่เป็น "คนเมือง" "ฉากและชีวิต" กลับเล่าถึงภาวะล่มสลายแตกกระจายของชุมชนแห่งหนึ่งในพื้นที่ชนบท สอง "ฉากและชีวิต" เป็นหนังไทยที่เล่าเรื่องของสังคมชนบท แต่บุญส่งมิได้นำเสนอภาพของชุมชนหมู่บ้านที่สมาชิกจำนวนมากมีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นลึกซึ้ง (ไม่ว่าจะในด้านบวกหรือลบ) นอกจากนั้น หนังยังมิได้นำเสนอภาพแทนของหมู่บ้านชนบท…
คนมองหนัง “บุพเพสันนิวาส-ศรีอโยธยา” ละคร 2 เรื่อง ที่มีปฏิสัมพันธ์กับ “อดีต” คนละแบบ 8 Mar 20181 Jun 2018 หมายเหตุ ทีแรกเมื่อ 1-2 สัปดาห์ก่อน กะจะเขียนถึงภาพรวมของ "ศรีอโยธยา" ซีซั่นแรก หลังละครเพิ่งปิดฉากลง แต่ก็ผลัดวันประกันพรุ่งเรื่อยมา กระทั่ง "บุพเพสันนิวาส" จากทางฝั่งช่อง 3 เริ่มสร้างกระแสโด่งดังสนั่นจอไปทั่วประเทศพอดี จึงตัดสินใจเขียนถึงละครสองเรื่องนี้พร้อมๆ กันเสียเลยในคราวเดียว อดีตที่สืบเนื่องมาถึงปัจจุบัน กับ ปัจจุบันที่ตัดตอนย้อนกลับไปยังอดีต ข้อแรกสุด คือ เมื่อมองเผินๆ "ศรีอโยธยา" ของ ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล หรือหม่อมน้อย และ "บุพเพสันนิวาส" ของภวัต…
คนมองหนัง บันทึกถึง “ไทบ้าน เดอะซีรีส์ 2.1” 4 Mar 20184 Mar 2018 หนึ่ง https://www.youtube.com/watch?v=KWCfOly36A8 ชอบที่หนังเปิดเรื่องและปิดเรื่องด้วยเหตุการณ์โศกนาฏกรรม (การเสียชีวิตของสมาชิกชุมชน/คนใกล้ชิดของกลุ่มตัวละครหลัก) โดยส่วนตัว รู้สึกว่านี่เป็นจุดที่ทำให้หนังเดินทางไปไกลจากภาคแรกพอสมควร คือ เหมือนเป็นการประกาศชัดๆ ว่า หนังในภาค 2.1 และ 2.2 จะเล่าเรื่องราวชีวิตของชาวบ้านอีสานร่วมสมัย ไม่ใช่แค่ถ่ายทอดความรัก-อาการอกหัก เจืออารมณ์โรแมนติก-แฟนตาซีของหนุ่มสาวชาวอีสานรุ่นใหม่เท่านั้น สอง สำหรับผม จุดเด่นสำคัญใน "ไทบ้านฯ 2.1" ซึ่งเห็นชัดเจนมากขึ้นกว่าภาคแรก ก็คือ การนำเสนอถึงภาวะที่ตำแหน่งแห่งที่เกือบทั้งหมดของผู้คนในชุมชน/หมู่บ้าน มัน "ไถล" ออกจากจุดเดิมๆ หรือความคาดหวัง-เข้าใจของคน (ดู) ส่วนใหญ่…
คนมองหนัง บันทึกถึง The Florida Project และ Lady Bird 23 Feb 201823 Feb 2018 The Florida Project 1. ชอบและสนใจเรื่องราวแนว "ประชาชนชาวแฟลต" เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยสนุก-สะเทือนใจมากๆ หลังดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ไปพักนึง ก็นึกถึงประเด็นที่จาร์วิส ค็อคเกอร์ แห่ง Pulp เคยวิจารณ์อัลบั้ม Parklife ของ Blur และหนังเรื่อง Natural Born Killers ของโอลิเวอร์ สโตน เอาไว้ราวๆ ว่า เพลงและหนังเหล่านั้นเป็นการถ้ำมองคนชั้นล่างจากสายตาผู้อุปถัมภ์ของอภิสิทธิ์ชน (หรือเป็นการพยายามพูดแทนคนชั้นล่างด้วยน้ำเสียง/วิธีมองโลกแบบอภิสิทธิ์ชน) เพราะจริงๆ แล้ว พวกคนที่อาศัยอยู่ในแฟลตการเคหะของอังกฤษ…
คนมองหนัง “มะลิลา”: เพ่งพินิจชีวิตปัจเจก ท่ามกลางความงดงามและความอัปลักษณ์ 13 Feb 201813 Feb 2018 ปรับปรุงจากบทความ เขียนถึง "ไม่มีสมุยสำหรับเธอ" และ "มะลิลา" ในมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 8-14 ธันวาคม 2560 https://www.youtube.com/watch?v=ucYuomgAX5U ผมค่อนข้างเซอร์ไพรส์ เมื่อพบว่าเส้นเรื่องเกี่ยวกับความรัก-สายสัมพันธ์-ความพลัดพรากระหว่าง "เชน" (เวียร์ ศุกลวัฒน์) กับ "พิช" (โอ อนุชิต) ที่มีสัญลักษณ์สื่อกลาง คือ "การทำบายศรี" มิได้เป็นเส้นเรื่องหลักเส้นเรื่องเดียวของหนัง "มะลิลา" (ผลงานหนังยาวลำดับที่สองของ "อนุชา บุญยวรรธนะ") ถูกแบ่งแยกออกเป็นสองครึ่งอย่างชัดเจน โดยมี "เชน"…
คนมองหนัง บันทึกหลังการชม “Sad Beauty เพื่อนฉัน ฝันสลาย” 12 Feb 201813 Feb 2018 เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์! เมื่อวานไปดูหนังไทยเรื่อง "Sad Beauty เพื่อนฉัน ฝันสลาย" ของ "ตั๊ก บงกช เบญจรงคกุล" โดยรวมอาจไม่ได้ชอบหนังมาก แต่ก็รู้สึกสนุกสนานเพลิดเพลินระหว่างนั่งดู จากหลายๆ องค์ประกอบในภาพยนตร์ ที่บางส่วนก็ดี บางส่วนก็แปลก บางส่วนก็ฮา และบางส่วนโดนใจตัวเองเป็นการส่วนตัว ของแถมก่อนดูหนัง (ก) ก่อนจะเข้าไปดูหนัง เจอ "แอม ฉายนันทน์ มโนมัยสันติภาพ" มาซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ โรง พร้อมกับสามี น่าเสียดายที่หลายปีหลัง เธอไม่ได้แสดงภาพยนตร์อีกเลย ทั้งที่สมัยเล่นหนังให้พงษ์พัฒน์…
คนมองหนัง 