ในน้ำเน่ามีเงาจันทร์

“มหาอำมาตย์” ชื่อ “บรูซ เวย์น”

ในหนังสือของคุณ ทำไมคุณจึงกล่าวถึงหนังเรื่องแบทแมนภาคล่าสุด?

ในโลกของการ์ตูน ใครก็ตามที่มีความคิดและจินตนาการ มักจะกลายเป็นตัวอันตราย นี่คือสารขั้นพื้นฐานที่สุดของหนังตระกูลซูเปอร์ฮีโร่ ตัวละครประเภทเดียวในภาพยนตร์แนวนี้ ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยแนวคิดริเริ่มสร้างสรรค์จริงๆ ก็คือ พวกตัวร้าย เพราะพวกเขาคือตัวละครกลุ่มเดียวที่มีวิสัยทัศน์

แต่นั่นก็เป็นเหตุผลให้ผู้คนชื่นชอบตัวละครเหล่านี้

พวกซูเปอร์ฮีโร่คือสิ่งมีชีวิตที่ไร้ซึ่งความคิดสร้างสรรค์มากที่สุด เท่าที่เคยมีมา บรูซ เวย์น สามารถจะทำอะไรก็ได้ แต่สุดท้าย เขาก็เลือกจะไล่ปราบแต่พวกแกงสเตอร์ ทั้งๆ ที่เขาสามารถสร้างเมืองได้ทั้งเมืองจากภูเขา หรือสามารถแก้ไขปัญหาความอดอยากของผู้คนทั่วโลกได้

ดังนั้น โดยพื้นฐานแล้ว บรูซก็ถือเป็น “มหาอำมาตย์” (super-bureaucrat)?

ถูกต้องที่สุด เพราะเขามีส่วนสนับสนุนค้ำจุนอะไรบางอย่างที่มันห่วยแตกมาก แถมยังใช้ชีวิตอยู่ได้ผ่านการบริโภค แบทแมนมีจินตนาการความคิดสร้างสรรค์ ผ่านการครอบครองรถยนต์, เครื่องแต่งกาย และ คฤหาสถ์ ทว่า จินตนาการดังกล่าวกลับถูกลดรูปลงไปอยู่ในขอบเขตของการบริโภค นี่แหละคือระบอบอำมาตยาธิปไตย (bureaucracy) ที่คุณต้องแสดงออกซึ่งตัวตนของตนเองตามนิยามความหมายที่ระบอบกำหนดไว้ แล้วก็อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเมืองหรือความบ้าคลั่งใดๆ ที่จะเกิดขึ้นตามมา

ที่มา บทสัมภาษณ์ เดวิด เกรเบอร์ นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกัน โดย เดวิด วีแลน

‘The Utopia of Rules’: Why We’re Drowning in More Paperwork Than Ever Before

http://www.vice.com/read/the-dark-side-of-bureaucracy-190

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s