Skip to content

Tag: The Island Funeral

มหาสมุทรและสุสาน : เกาะยูโทเปีย, ความไม่รู้ และชายแดนใต้

(ปรับปรุงจากบทความในมติชนสุดสัปดาห์  22-28 กรกฎาคม 2559) “มหาสมุทรและสุสาน” เป็นผลงานภาพยนตร์ฟิคชั่นขนาดยาวเรื่องที่สองของ “พิมพกา โตวิระ” หนึ่งในผู้กำกับฯ หญิงไม่กี่คน ของวงการหนังไทยร่วมสมัย แฟนประจำของพิมพกา ตั้งข้อสังเกตว่าผลงานของเธอ มักจะเล่าเรื่องราวที่มีตัวละครเอกเป็น “ผู้หญิง” ซึ่งออกเดินทางไป “ค้นหา” อะไรบางอย่าง “มหาสมุทรและสุสาน” ก็คล้ายจะหลีกเลี่ยงลักษณะร่วมดังกล่าวไปไม่พ้น ในภาพรวม ภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ หนังแนว “โร้ด มูฟวี่” ที่ถ่ายทอดการเดินทางด้วยการขับรถยนต์ลงสู่จังหวัดปัตตานี ของหนึ่งสาว สองหนุ่ม จากกรุงเทพฯ […]

รวมคมคิด “ผู้กำกับ-นักแสดงนำ” มหาสมุทรและสุสาน

ผู้แปลกแยก “หนังเรื่องนี้นำเสนอภาพแทนของส่วนเสี้ยวความขัดแย้งหนึ่งในสังคมไทย และวิถีทางที่พวกเรามีปฏิกิริยาโต้ตอบต่อปัญหาเหล่านั้น ถึงแม้ว่าตัวละครนำในหนังคล้ายจะมีจุดเชื่อมโยงกับสังคมชายแดนภาคใต้ ตรงสถานะความเป็นมุสลิม แต่ในความเป็นจริงแล้ว พวกเขากลับมีความแปลกแยกระหว่างกัน … ทหารก็ยิ่งเป็นผู้แปลกแยกหนักยิ่งขึ้นไปอีก พวกเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพื้นที่จังหวัดชายแดนใต้ แต่พวกเขาต้องลงไปที่นั่น เพื่อปฏิบัติภารกิจ” “เราไม่ควรมองว่าปัญหาเป็นเรื่องอะไรบางอย่างที่อยู่ไกลตัวออกไป เหมือนกับความห่างไกลระหว่างจังหวัด … เราไม่สามารถใช้อุดมการณ์และวิธีการมองโลกชนิดเดียวกัน ไปแก้ไขปัญหาทุกๆ อย่างได้ อันที่จริงแล้ว เราควรปล่อยให้คนท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการแก้ไขปัญหาด้วย” “แม้ว่าหนังเรื่องนี้จะปิดกล้องไปเรียบร้อยแล้ว แต่ความไม่สงบในพื้นที่สามจังหวัดยังดำรงอยู่ หรือนี่หมายความว่าปัญหาที่เกิดขึ้นยังมิได้ถูกแก้ไขอย่างถูกต้อง?” พิมพกา โตวิระ ผู้กำกับ “มหาสมุทรและสุสานไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงแต่เพียงปัญหาที่เกิดขึ้นในประเทศไทย แต่ยังสะท้อนถึงปัญหาในทุกประเทศทั่วโลก … ความขัดแย้งต่างๆ […]

ปรบมือดังๆ “พิมพกา โตวิระ” กวาดสองรางวัล ฮ่องกง ฟิล์มเฟสต์

ประกาศผลกันไปแล้ว สำหรับรายชื่อผู้ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกงครั้งที่ 40 ทั้งนี้ มีหนังไทยสองเรื่อง (แต่เป็นผลงานของผู้กำกับคนเดียวกัน) ที่ได้รับรางวัลไปด้วย ในสายภาพยนตร์สั้น “Prelude to the General” หรือในชื่อภาษาไทยว่า “นิมิตลวง” ผลงานของ “พิมพกา โตวิระ” ได้รับรางวัลจูรี่ ไพรซ์ ไปครอง โดยคณะกรรมการระบุว่า หนังเรื่องนี้มีตำแหน่งแห่งที่อยู่ระหว่างปัจจุบันกับอดีต ซึ่งโครงสร้างการเล่าเรื่องได้ถูกทำให้พร่าเลือน ผ่านการเก็บงำความลับระหว่างกันของตัวละครในภาพยนตร์   การที่บรรดาตัวละครคล้ายจะล่วงรู้อะไรบางอย่างมากกว่าผู้ชม (ซึ่งส่งผลให้หนังดำเนินไปอย่างตึงเครียดและเหมือนจะบ่งบอกถึงลางร้ายบางประการ) ได้นำคนดูไปสู่โลกลึกลับอันเต็มไปด้วยความปรารถนานานัปการ   หนังเรื่องนี้ยังมีงานด้านภาพที่แข็งแรง […]