ข่าวบันเทิง, คนอ่านเพลง

รำลึกถึง “วาสิต มุกดาวิจิตร” จากแฟนเพลงคนหนึ่ง

1. เมื่อครั้งงานแฟตครั้งแรก ผมทั้งไปขายหนังสือทำมือและไปตระเวนดูคอนเสิร์ต นอกจากนี้ ยังฉวยคว้าเอากระดาษซีร็อกซ์ขนาดไม่ถึงเอสี่แผ่นหนึ่ง ซึ่งด้านหน้า มีข้อความประชาสัมพันธ์อะไรสักอย่างเลอะเทอะมากมาย มาติดตัวไว้ เมื่อเจอศิลปินคนโปรดรายไหน ก็ยื่นด้านหลังของแผ่นกระดาษที่ปราศจากรูปภาพ-ข้อความใดๆ ให้เขาเซ็นชื่อเป็นที่ระลึก

หนึ่งในคนที่ผมยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้ ก็คือ พี่อู เดย์ ทริปเปอร์

และนี่คือ ลายเซ็นและข้อความที่แกเขียนให้ผม (ขออนุญาตเซ็นเซอร์ชื่อเล่นจริงๆ ของตัวเองนะครับ 555)

ลายเซ็นอู

2. ในงานแฟตครั้งไหนก็ไม่ทราบ แต่น่าจะเป็นครั้งท้ายๆ ที่จัดขึ้น ณ ชาลเลนเจอร์ ฮอลล์ ผมไปยืนรอดูโชว์ของเดย์ ทริปเปอร์ อยู่คนเดียว ตรงเวทีดาดฟ้าด้านนอก

ยืนรออยู่สักพัก ก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมาคนเดียวเหมือนกัน เข้ามายืนข้างๆ เธอบอกว่า ตัวเองเป็นแฟนเพลงของเดย์ ทริปเปอร์ และชอบงานของพวกเขามาก

ขณะนั้น เดย์ ทริปเปอร์ ย้ายไปสังกัดค่ายย่อยในเครือแกรมมี่ พร้อมๆ กับที่บทบาททางดนตรีของพี่ทวน เริ่มขยายตัวโดดเด่นขึ้นมา

แล้วการแสดงก็เริ่มต้นขึ้น

โดยส่วนตัว ผมชอบอัลบั้มชุดแรกของเดย์ ทริปเปอร์ เท่านั้น จึงไม่ค่อยคุ้นหูกับงานยุคหลังของพวกเขามากนัก ผิดกับเพื่อนผู้หญิงคนข้างๆ ที่ยืนร้องเพลงตามเสียงร้องนำของพี่ทวนได้อย่างคล่องแคล่ว แถมยังกรี๊ดกร๊าดสุดเสียงเมื่อเพลงเหล่านั้นจบลง

ช่วงกลางๆ โชว์ ทางวงเริ่มหันไปเล่นเพลงจากสองอัลบั้มแรก ที่น่าแปลกใจ คือ เพื่อนผู้หญิงคนนั้นไม่รู้จักเพลง “ไกลออกไป” ซึ่งน่าจะเป็นเพลงที่ดังที่สุดเพลงหนึ่งของเดย์ ทริปเปอร์

“เฮ้ นาย เพลงนี้อยู่อัลบั้มไหนน่ะ เราไม่เคยฟังมาก่อนเลย” เธอเอ่ยถามผมราวๆ นี้ หลัง “ไกลออกไป” จบลง

แล้วพี่อูและพี่ทวนก็เล่นเพลงจากสองอัลบั้มแรกอีก 1-2 เพลง ที่ผมกลับเป็นฝ่ายร้องตาม (พี่อู) ได้อย่าง “อิน” และแคล่วคล่อง สวนทางกับเพื่อนผู้หญิงคนข้างๆ ที่ยืนโยกหัวฟังเฉยๆ

หลังโชว์สิ้นสุดลง เพื่อนผู้หญิงคนนั้นเอ่ยกับผมทำนองว่า “เออ สงสัย เราต้องไปหาซื้องานสองชุดแรกของวงมาฟังบ้างแล้ว พอมาวันนี้ ถึงรู้ว่า งานชุดแรกๆ มีเพลงเพราะๆ หลายเพลงเลย”

ผมพยักหน้าเห็นด้วยและส่งยิ้มให้เธอ

จากนั้น เราก็แยกย้ายกัน และผมไม่เคยพบเจอเธออีกเลย (หรือถึงมีโอกาสเจอ ก็อาจจำหน้าค่าตากันไม่ได้)

3. นี่คือเพลงจากเสียงร้องหรือฝีมือการแต่งของพี่อูที่ผมชอบมากที่สุด 6 เพลงแรกครับ (เรียงตามลำดับความชอบ)

 

 

 

 

 

Advertisements
ข่าวบันเทิง

สายสัมพันธ์ระหว่างวง “เดย์ ทริปเปอร์” “จอร์จ มาร์ติน” และ “เอนนิโอ มอร์ริโคเน่”

เมื่อสุดสัปดาห์ที่แล้ว มีการจัดคอนเสิร์ต Rock Against Cancer เพื่อหารายได้ไปช่วยเหลือ “วาสิต มุกดาวิจิตร” หรือ “อู เดย์ ทริปเปอร์” ที่กำลังป่วยเป็นโรคมะเร็ง

คอนเสิร์ตดังกล่าวเกิดขึ้นไม่นานนัก หลังข่าวการถึงแก่กรรมของเซอร์จอร์จ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ชื่อดัง ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ The Beatles จนได้รับการขนานนามให้เป็น “เต่าทองตัวที่ 5”

george-martin-2.jpg
เซอร์จอร์จ มาร์ติน

รวมถึงข่าวคราวการได้รับรางวัลออสการ์ (สายแข่งขัน) ครั้งแรก ของ เอนนิโอ มอร์ริโคเน่ นักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ชื่อดังชาวอิตาเลียน

morricone
เอนนิโอ มอร์ริโคเน่

ย้อนกลับไปเมื่อปี 2544 เดย์ ทริปเปอร์ ได้ออกอัลบั้มชุดแรกของพวกเขา มีชื่อว่า Seven Days โดยประกอบด้วยสมาชิกชุดแรกเริ่มสามคน คือ วาสิต ร้องนำ ทวนทอง นิยมชาติ กีต้าร์ และ จีระศักดิ์ ภักดีโต เบส (ก่อนที่ในชุดต่อๆ มา จะเหลือสมาชิกเพียงแค่วาสิตและทวนทอง)

เดย์ทริปเปอร์

น่าสนใจว่า อัลบั้มชุดดังกล่าวมีร่องรอยบางประการ ที่เชื่อมโยงอยู่กับอิทธิพลทางดนตรีของจอร์จ มาร์ติน และเอนนิโอ มอร์ริโคเน่

โดยแทร็กสุดท้ายของอัลบั้ม คือ เพลง “ทำใจ (George Martin Version)” นั้นเป็นการแสดงความเคารพต่อจอร์จ มาร์ติน (เพลงฉบับออริจินัล เวอร์ชั่น จะอยู่ในแทร็กที่สาม)

ขณะที่แทร็กรองสุดท้าย ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงชื่อ “DAY TRIP 2001” ก็ถูกระบุไว้อย่างชัดเจนบนปกอัลบั้มว่า ถูกจัดทำขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจาก/เพื่อแสดงความเคารพต่อ วงดนตรี The Shadows, เอนนิโอ มอร์ริโคเน และรายการโทรทัศน์ Solid Gold Sunday

ในโอกาสนี้ บล็อกคนมองหนัง ก็ขอให้พี่อูหายป่วยเร็วๆ นะครับ