กลอนเก่าๆ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังเรื่อง “คนจรฯลฯ”

คนจรฯลฯ ต่างคนต่างมีที่มา ต่างคนต่างค้นหาซึ่งจุดหมาย ต่างคนต่างอยากสานฝันอันเพริศพราย ให้กลับกลายเป็นจริงสมใจตน หากแต่เป็นเรื่องของความบังเอิญ ทำให้ต้องเผชิญหน้ากันอย่างสับสน ในขณะที่ต่างคนต่างดิ้นรน อาจมีผลกระทบกันเป็นธรรมดา หวังอะไรก็ทำอย่างที่หวัง ที่กระทบกระทั่งกันอย่าถือสา และแล้วคืนวันและเวลา จะปรับทุกสิ่งเข้าหากันอย่างสมดุล อาจมีบางคนลุความฝันสมใจอยาก อาจมีบ้างที่ฝันพรากและเสียศูนย์ มีคนดีใจมีคนอาดูร เพิ่มเติมความสมบูรณ์ของชีวิต คนนี้ยังคงอยู่ตามหาฝัน คนนั้นก้าวต่อไปตามใจลิขิต ต่างคนต่างเป็นไปตามความคิด และสิทธิเสรีภาพส่วนบุคคล สุดท้ายเหลือเพียงความทรงจำ ในพฤติกรรมอันสับสน มีดีมีเลวปะปน มีคนจรมาและจรไป หลังชมภาพยนตร์เรื่อง "คนจรฯลฯ" ของอรรถพร ไทยหิรัญ เมื่อปี…